![\"14_kolka-rozancowe1](\"http:\/\/parafiasmardzewo.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/10\/14_kolka-rozancowe1-7-199x300.jpg\")
<\/h4>\n\u00a0 Obraz ten, podobnie jak jego orygina\u0142, zosta\u0142 otoczony czci\u0105\u00a0 i w roku 1711 wpisa\u0142 si\u0119 w histori\u0119 p\u0142ockiego\u00a0Ko\u015bcio\u0142a. Wtedy bowiem jego pasterz bp Ludwik Za\u0142uski konsekrowa\u0142 smardzewsk\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 i odda\u0142 pod opiek\u0119 Matki Bo\u017cej Smardzewskiej i Jej Syna p\u0142ock\u0105 diecezj\u0119, ca\u0142e Mazowsze i Rzeczpospolit\u0105.<\/h4>\nOd tamtego czasu Smardzewska Pani nawiedzana by\u0142a przez rzesze p\u0105tnik\u00f3w. Wielu z nich otrzymywa\u0142o za Jej wstawiennictwem liczne \u0142aski, o czym \u015bwiadcz\u0105 do dzi\u015b zachowane wota. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jednak z biegiem lat niszcza\u0142. Dopiero w 1752 roku Teresa z Zieli\u0144skich Radzimi\u0144ska ufundowa\u0142a now\u0105, okaza\u0142\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 z drewna modrzewiowego. Konsekrowa\u0142 j\u0105 8 listopada 1772 roku bp Jan Dembowski, sufragan kujawski. Przetrwa\u0142a a\u017c do wybuchu I wojny \u015bwiatowej.\u00a0 17 lipca 1915 roku wkroczy\u0142a do Smardzewa armia niemiecka, a wycofuj\u0105ce si\u0119 st\u0105d wojsko carskie podpali\u0142o ko\u015bci\u00f3\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie miejscowa dziedziczka Wiktoria Morawska zd\u0105\u017cy\u0142a z niego wynie\u015b\u0107 cudowny obraz. Ogie\u0144 \u2013 ku zdumieniu podpalaczy \u2013 strawi\u0142 dom Bo\u017cy dopiero wtedy, gdy dziedziczka z obrazem znalaz\u0142a si\u0119 ju\u017c za bram\u0105 przyko\u015bcielnego cmentarza.
\nGdy w 1918 roku Polska odzyska\u0142a niepodleg\u0142o\u015b\u0107 po 123 latach zabor\u00f3w, ks. Romuald Konopka, sarbiewski proboszcz, na miejscu spalonej \u015bwi\u0105tyni wybudowa\u0142 tymczasow\u0105 drewnian\u0105 kaplic\u0119. W 1930 roku rozpocz\u0119to budow\u0119 murowanego obiektu sakralnego wed\u0142ug projektu architekt\u00f3w Jerzego Raczy\u0144skiego i Juliusza \u017bukowskiego. Ledwie zosta\u0142 wzniesiony w surowym stanie na smardzewskim pag\u00f3rku wiosn\u0105 1939 roku, a ju\u017c we wrze\u015bniu tego roku wybuch\u0142a II wojna \u015bwiatowa, kt\u00f3ra przerwa\u0142a prace wyko\u0144czeniowe.
\nNa pocz\u0105tku 1940 roku niemiecki okupant za\u0142o\u017cy\u0142 w szkole podstawowej w Smardzewie ob\u00f3z pracy. Nie wiadomo dok\u0142adnie, ile os\u00f3b straci\u0142o w nim \u017cycie. Podczas powojennej ekshumacji znaleziono szcz\u0105tki 45 ofiar. Noc\u0105 20 czerwca tego roku, przywieziono do obozu grup\u0119 student\u00f3w z Warszawy, kt\u00f3rych nast\u0119pnie rozstrzelano nad rzek\u0105 Raci\u0105\u017cnic\u0105. Dok\u0142adnie dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 zamordowany ks. Marian Golon, proboszcz z pobliskiego Dziektarzewa.
\nW roku 1945 po wyzwoleniu Polski spod okupacji hitlerowskiej smardzewianie uko\u0144czyli budow\u0119 swojej \u015bwi\u0105tyni, licz\u0105c na powstanie w Smardzewie parafii. Przeciwstawia\u0142y si\u0119 jednak temu w\u0142adze komunistyczne. 1 stycznia 1967 roku powsta\u0142 jedynie O\u015brodek Duszpasterski, do kt\u00f3rego oddelegowany by\u0142 wikariusz sarbiewski ks. Marian Pikus (zmar\u0142 10 maja 1968 roku). Jego nast\u0119pcami, na okres przej\u015bciowy, byli ksi\u0119\u017ca Stanis\u0142aw Kowalczyk i Antoni Mami\u0144ski.
\n![\"\"](\"http:\/\/parafiasmardzewo.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/historia-199x300.jpg\")
Od 29 wrze\u015bnia 1968 roku gospodarzem smardzewskiego o\u015brodka duszpasterskiego by\u0142 ks. Kazimierz Przyby\u0142owski, kt\u00f3ry doczeka\u0142 erygowania w Smardzewie samodzielnej parafii pod wezwaniem \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki \u2013 w 1980 roku. W jej sk\u0142ad wesz\u0142y: \u0106wiklinek, K\u0119pa, Koliszewo, Milewo, Podsmardzewo, S\u0142oszewo, S\u0142oszewo-Kolonia, Smardzewo i Wierzb\u00f3wiec. Za probostwa ks. Przyby\u0142owskiego mi\u0119dzy innymi zamontowano w ko\u015bciele szesnastog\u0142osowe organy i wybudowano ko\u015bcieln\u0105 wie\u017c\u0119.
\n20 sierpnia 1989 roku ster parafii zosta\u0142 przekazany ks. J\u00f3zefowi B\u0142aszczakowi, kt\u00f3ry po siedmiu latach pracy po\u017cegna\u0142 si\u0119 z parafianami, odchodz\u0105c na probostwo do Strzegowa.\u00a0 Do Smardzewa za\u015b na kr\u00f3tko przyszed\u0142 ks. Jan Koz\u0142owski. A po nim \u2013 jesieni\u0105 1996 roku \u2013 ks. Henryk Dymek.
\nNowy proboszcz rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 pos\u0142ug\u0119 w parafii od zbudowania o\u0142tarza Matki Bo\u017cej Smardzewskiej, gdy\u017c dotychczasowy nie odpowiada\u0142 randze sanktuarium. Obrazy \u2013 p\u0119dzla Sylwestra Kwiatkowskiego \u2013 do o\u0142tarza wok\u00f3\u0142 cudownego wizerunku Matki Bo\u017cej ufundowa\u0142 Stanis\u0142aw Zmys\u0142owski z P\u0142o\u0144ska. Dzie\u0142o w pe\u0142nej krasie zosta\u0142o ods\u0142oni\u0119te w uroczysto\u015b\u0107 Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w 1998 roku, z udzia\u0142em bp. Zygmunta Kami\u0144skiego.
\nW roku 2005 parafia obchodzi\u0142a 25-lecie istnienia. Na jubileusz ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 ubogacony bocznym o\u0142tarzem \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki.\u00a0 Obraz patrona parafii,\u00a0kt\u00f3ry urodzi\u0142 si\u0119 w niedalekim Rostkowie, namalowa\u0142a Zofia Guzowska. 1 pa\u017adziernika 2006 roku wsp\u00f3lnocie parafialnej zosta\u0142y przekazane z Rzymu relikwie \u015bwi\u0119tego.
\nUroczy\u015bcie obchodzi\u0142a parafia \u2013 15 sierpnia 2011 roku \u2013 300-lecie oddania Diecezji P\u0142ockiej pod opiek\u0119 Matki Bo\u017cej Smardzewskiej. Uroczysto\u015bciom jubileuszowym przewodniczy\u0142 i historyczny akt oddania ponowi\u0142 bp Piotr Libera. Pasterz p\u0142ocki og\u0142osi\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce \u015bwi\u0105tynia smardzewska pod wezwaniem Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny jest Diecezjalnym Sanktuarium Matki Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej, a jej kustoszem mianowa\u0142 ks. kan. Henryka Dymka.
\nW smardzewskim sanktuarium pr\u00f3cz obrazu Matki Bo\u017cej na uwag\u0119 zas\u0142uguje znajduj\u0105ce si\u0119 w o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym srebrne wotum bp. Ludwika \u2013 okaza\u0142y medalion, obramowany wie\u0144cem z li\u015bcia d\u0119bowego, z wizerunkiem Smardzewskiej Pani, ku kt\u00f3rej po pastorale wspina si\u0119 baranek z napisem:<\/h4>\n\u201ePastor et agnus ego, nos et ovile beet\u201d (Jam pasterz i baranek, pa\u015b moj\u0105 owczarni\u0119 i mnie).<\/h4>\n\u00a0Cennymi zabytkami s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne srebrne wota \u2013 mi\u0119dzy innymi serca, oczy, r\u0119ce i nogi \u2013 usytuowane wok\u00f3\u0142 wizerunku Maryi, kt\u00f3re s\u0105 wyrazem wdzi\u0119czno\u015bci za Jej skuteczne wstawiennictwo u Boga. Osobliwym wotum s\u0105 XVII- wieczne \u017celazne kajdany, z kt\u00f3rych \u2013 wed\u0142ug owianego legend\u0105 przekazu \u2013 Matka Bo\u017ca Smardzewska rozku\u0142a w\u0119drownego skrzypka, uciekiniera z tureckiego jasyru.
\nZnamiennym klejnotem sanktuarium jest srebrno-bursztynowa r\u00f3\u017ca \u2013 dar bp. Piotra Libery, upami\u0119tniaj\u0105cy 300-lecie oddania Diecezji P\u0142ockiej pod opiek\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny i Jej Syna.
\nSanktuarium Matki Bo\u017cej Smardzewskiej odwiedzaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie Jej czciciele z Mazowsza \u2013 ale bywaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c z ca\u0142ego kraju \u2013 aby wyrazi\u0107 do Niej swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy innymi s\u0142owami od trzech stuleci \u015bpiewanej tu dzi\u0119kczynno-b\u0142agalnej pie\u015bni:<\/h4>\nTy, co w Smardzewie mieszkasz mi\u0119dzy nami,
\nCudowna, \u015awi\u0119ta Panienko!
\nPrzyjm ho\u0142dy nasze, pokornie b\u0142agamy,
\nB\u0105d\u017a nam obron\u0105, wsparciem i wyr\u0119k\u0105.<\/h4>\nOprac. ks. Henryk Dymek i Tadeusz Pulcyn<\/h4>\n<\/h4>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Od tamtego czasu Smardzewska Pani nawiedzana by\u0142a przez rzesze p\u0105tnik\u00f3w. Wielu z nich otrzymywa\u0142o za Jej wstawiennictwem liczne \u0142aski, o czym \u015bwiadcz\u0105 do dzi\u015b zachowane wota. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jednak z biegiem lat niszcza\u0142. Dopiero w 1752 roku Teresa z Zieli\u0144skich Radzimi\u0144ska ufundowa\u0142a now\u0105, okaza\u0142\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 z drewna modrzewiowego. Konsekrowa\u0142 j\u0105 8 listopada 1772 roku bp Jan Dembowski, sufragan kujawski. Przetrwa\u0142a a\u017c do wybuchu I wojny \u015bwiatowej.\u00a0 17 lipca 1915 roku wkroczy\u0142a do Smardzewa armia niemiecka, a wycofuj\u0105ce si\u0119 st\u0105d wojsko carskie podpali\u0142o ko\u015bci\u00f3\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie miejscowa dziedziczka Wiktoria Morawska zd\u0105\u017cy\u0142a z niego wynie\u015b\u0107 cudowny obraz. Ogie\u0144 \u2013 ku zdumieniu podpalaczy \u2013 strawi\u0142 dom Bo\u017cy dopiero wtedy, gdy dziedziczka z obrazem znalaz\u0142a si\u0119 ju\u017c za bram\u0105 przyko\u015bcielnego cmentarza.
\nGdy w 1918 roku Polska odzyska\u0142a niepodleg\u0142o\u015b\u0107 po 123 latach zabor\u00f3w, ks. Romuald Konopka, sarbiewski proboszcz, na miejscu spalonej \u015bwi\u0105tyni wybudowa\u0142 tymczasow\u0105 drewnian\u0105 kaplic\u0119. W 1930 roku rozpocz\u0119to budow\u0119 murowanego obiektu sakralnego wed\u0142ug projektu architekt\u00f3w Jerzego Raczy\u0144skiego i Juliusza \u017bukowskiego. Ledwie zosta\u0142 wzniesiony w surowym stanie na smardzewskim pag\u00f3rku wiosn\u0105 1939 roku, a ju\u017c we wrze\u015bniu tego roku wybuch\u0142a II wojna \u015bwiatowa, kt\u00f3ra przerwa\u0142a prace wyko\u0144czeniowe.
\nNa pocz\u0105tku 1940 roku niemiecki okupant za\u0142o\u017cy\u0142 w szkole podstawowej w Smardzewie ob\u00f3z pracy. Nie wiadomo dok\u0142adnie, ile os\u00f3b straci\u0142o w nim \u017cycie. Podczas powojennej ekshumacji znaleziono szcz\u0105tki 45 ofiar. Noc\u0105 20 czerwca tego roku, przywieziono do obozu grup\u0119 student\u00f3w z Warszawy, kt\u00f3rych nast\u0119pnie rozstrzelano nad rzek\u0105 Raci\u0105\u017cnic\u0105. Dok\u0142adnie dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 zamordowany ks. Marian Golon, proboszcz z pobliskiego Dziektarzewa.
\nW roku 1945 po wyzwoleniu Polski spod okupacji hitlerowskiej smardzewianie uko\u0144czyli budow\u0119 swojej \u015bwi\u0105tyni, licz\u0105c na powstanie w Smardzewie parafii. Przeciwstawia\u0142y si\u0119 jednak temu w\u0142adze komunistyczne. 1 stycznia 1967 roku powsta\u0142 jedynie O\u015brodek Duszpasterski, do kt\u00f3rego oddelegowany by\u0142 wikariusz sarbiewski ks. Marian Pikus (zmar\u0142 10 maja 1968 roku). Jego nast\u0119pcami, na okres przej\u015bciowy, byli ksi\u0119\u017ca Stanis\u0142aw Kowalczyk i Antoni Mami\u0144ski.
\nOd 29 wrze\u015bnia 1968 roku gospodarzem smardzewskiego o\u015brodka duszpasterskiego by\u0142 ks. Kazimierz Przyby\u0142owski, kt\u00f3ry doczeka\u0142 erygowania w Smardzewie samodzielnej parafii pod wezwaniem \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki \u2013 w 1980 roku. W jej sk\u0142ad wesz\u0142y: \u0106wiklinek, K\u0119pa, Koliszewo, Milewo, Podsmardzewo, S\u0142oszewo, S\u0142oszewo-Kolonia, Smardzewo i Wierzb\u00f3wiec. Za probostwa ks. Przyby\u0142owskiego mi\u0119dzy innymi zamontowano w ko\u015bciele szesnastog\u0142osowe organy i wybudowano ko\u015bcieln\u0105 wie\u017c\u0119.
\n20 sierpnia 1989 roku ster parafii zosta\u0142 przekazany ks. J\u00f3zefowi B\u0142aszczakowi, kt\u00f3ry po siedmiu latach pracy po\u017cegna\u0142 si\u0119 z parafianami, odchodz\u0105c na probostwo do Strzegowa.\u00a0 Do Smardzewa za\u015b na kr\u00f3tko przyszed\u0142 ks. Jan Koz\u0142owski. A po nim \u2013 jesieni\u0105 1996 roku \u2013 ks. Henryk Dymek.
\nNowy proboszcz rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 pos\u0142ug\u0119 w parafii od zbudowania o\u0142tarza Matki Bo\u017cej Smardzewskiej, gdy\u017c dotychczasowy nie odpowiada\u0142 randze sanktuarium. Obrazy \u2013 p\u0119dzla Sylwestra Kwiatkowskiego \u2013 do o\u0142tarza wok\u00f3\u0142 cudownego wizerunku Matki Bo\u017cej ufundowa\u0142 Stanis\u0142aw Zmys\u0142owski z P\u0142o\u0144ska. Dzie\u0142o w pe\u0142nej krasie zosta\u0142o ods\u0142oni\u0119te w uroczysto\u015b\u0107 Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w 1998 roku, z udzia\u0142em bp. Zygmunta Kami\u0144skiego.
\nW roku 2005 parafia obchodzi\u0142a 25-lecie istnienia. Na jubileusz ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 ubogacony bocznym o\u0142tarzem \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki.\u00a0 Obraz patrona parafii,\u00a0kt\u00f3ry urodzi\u0142 si\u0119 w niedalekim Rostkowie, namalowa\u0142a Zofia Guzowska. 1 pa\u017adziernika 2006 roku wsp\u00f3lnocie parafialnej zosta\u0142y przekazane z Rzymu relikwie \u015bwi\u0119tego.
\nUroczy\u015bcie obchodzi\u0142a parafia \u2013 15 sierpnia 2011 roku \u2013 300-lecie oddania Diecezji P\u0142ockiej pod opiek\u0119 Matki Bo\u017cej Smardzewskiej. Uroczysto\u015bciom jubileuszowym przewodniczy\u0142 i historyczny akt oddania ponowi\u0142 bp Piotr Libera. Pasterz p\u0142ocki og\u0142osi\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce \u015bwi\u0105tynia smardzewska pod wezwaniem Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny jest Diecezjalnym Sanktuarium Matki Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej, a jej kustoszem mianowa\u0142 ks. kan. Henryka Dymka.
\nW smardzewskim sanktuarium pr\u00f3cz obrazu Matki Bo\u017cej na uwag\u0119 zas\u0142uguje znajduj\u0105ce si\u0119 w o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym srebrne wotum bp. Ludwika \u2013 okaza\u0142y medalion, obramowany wie\u0144cem z li\u015bcia d\u0119bowego, z wizerunkiem Smardzewskiej Pani, ku kt\u00f3rej po pastorale wspina si\u0119 baranek z napisem:<\/h4>\n\u201ePastor et agnus ego, nos et ovile beet\u201d (Jam pasterz i baranek, pa\u015b moj\u0105 owczarni\u0119 i mnie).<\/h4>\n\u00a0Cennymi zabytkami s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne srebrne wota \u2013 mi\u0119dzy innymi serca, oczy, r\u0119ce i nogi \u2013 usytuowane wok\u00f3\u0142 wizerunku Maryi, kt\u00f3re s\u0105 wyrazem wdzi\u0119czno\u015bci za Jej skuteczne wstawiennictwo u Boga. Osobliwym wotum s\u0105 XVII- wieczne \u017celazne kajdany, z kt\u00f3rych \u2013 wed\u0142ug owianego legend\u0105 przekazu \u2013 Matka Bo\u017ca Smardzewska rozku\u0142a w\u0119drownego skrzypka, uciekiniera z tureckiego jasyru.
\nZnamiennym klejnotem sanktuarium jest srebrno-bursztynowa r\u00f3\u017ca \u2013 dar bp. Piotra Libery, upami\u0119tniaj\u0105cy 300-lecie oddania Diecezji P\u0142ockiej pod opiek\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny i Jej Syna.
\nSanktuarium Matki Bo\u017cej Smardzewskiej odwiedzaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie Jej czciciele z Mazowsza \u2013 ale bywaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c z ca\u0142ego kraju \u2013 aby wyrazi\u0107 do Niej swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy innymi s\u0142owami od trzech stuleci \u015bpiewanej tu dzi\u0119kczynno-b\u0142agalnej pie\u015bni:<\/h4>\nTy, co w Smardzewie mieszkasz mi\u0119dzy nami,
\nCudowna, \u015awi\u0119ta Panienko!
\nPrzyjm ho\u0142dy nasze, pokornie b\u0142agamy,
\nB\u0105d\u017a nam obron\u0105, wsparciem i wyr\u0119k\u0105.<\/h4>\nOprac. ks. Henryk Dymek i Tadeusz Pulcyn<\/h4>\n<\/h4>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0Cennymi zabytkami s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne srebrne wota \u2013 mi\u0119dzy innymi serca, oczy, r\u0119ce i nogi \u2013 usytuowane wok\u00f3\u0142 wizerunku Maryi, kt\u00f3re s\u0105 wyrazem wdzi\u0119czno\u015bci za Jej skuteczne wstawiennictwo u Boga. Osobliwym wotum s\u0105 XVII- wieczne \u017celazne kajdany, z kt\u00f3rych \u2013 wed\u0142ug owianego legend\u0105 przekazu \u2013 Matka Bo\u017ca Smardzewska rozku\u0142a w\u0119drownego skrzypka, uciekiniera z tureckiego jasyru.
\nZnamiennym klejnotem sanktuarium jest srebrno-bursztynowa r\u00f3\u017ca \u2013 dar bp. Piotra Libery, upami\u0119tniaj\u0105cy 300-lecie oddania Diecezji P\u0142ockiej pod opiek\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny i Jej Syna.
\nSanktuarium Matki Bo\u017cej Smardzewskiej odwiedzaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie Jej czciciele z Mazowsza \u2013 ale bywaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c z ca\u0142ego kraju \u2013 aby wyrazi\u0107 do Niej swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy innymi s\u0142owami od trzech stuleci \u015bpiewanej tu dzi\u0119kczynno-b\u0142agalnej pie\u015bni:<\/h4>\nTy, co w Smardzewie mieszkasz mi\u0119dzy nami,
\nCudowna, \u015awi\u0119ta Panienko!
\nPrzyjm ho\u0142dy nasze, pokornie b\u0142agamy,
\nB\u0105d\u017a nam obron\u0105, wsparciem i wyr\u0119k\u0105.<\/h4>\nOprac. ks. Henryk Dymek i Tadeusz Pulcyn<\/h4>\n<\/h4>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\nCudowna, \u015awi\u0119ta Panienko!
\nPrzyjm ho\u0142dy nasze, pokornie b\u0142agamy,
\nB\u0105d\u017a nam obron\u0105, wsparciem i wyr\u0119k\u0105.<\/h4>\n